Pagina's gevonden over Bewustzijn

Prettige (en vertragende) feestdagen!

Temporiseren. Ik leerde het op het sportveld. Ik weet nog goed dat mijn trainer het me uitlegde: "Ruben, je hoeft niet steeds vol gas te geven. Als je het spel af en toe vertraagt en het tempo afwisselt, wordt je spel en tactiek minder voorspelbaar en wordt het voor je tegenstander lastiger. Dat geeft je een voordeel." Het zou me volgens hem dus iets opleveren als ik geregeld iets minder hard zou werken. In het begin vond ik dat heel vreemd. Hoe kon het nu beter worden als ik minder hard zou werken op het veld. Maar naarmate ik zijn woorden vaker ging toepassen, merkte ik dat het klopte. Het was een wijze les voor me. De les herhaalde zich twee jaar geleden op een heel ander vlak, ver buiten het sportveld. Ik deed een opleiding en werd gecoacht. We waren al een poos in gesprek over mijn ontwikkeling, toen mijn coach me de vraag stelde: "Wat is je doel, Ruben?"  "Eén doel?" lachte ik terug. "Ik wil veel meer." En ik somde een lijst op met allerlei doelen die ik al bedacht had voor de komende dagen en weken. Ze liet me uitpraten en liet toen een pauze vallen. "Gaat ze nog reageren?" dacht ik. Dat deed ze. "Vertraag, Ruben. Wat zou het je opleveren als je de doelen die je in je hoofd hebt bedacht even laat waar ze zijn en de tijd zou nemen om te voelen wat je lijf je te vertellen heeft?" Ze hoefde mijn antwoord niet meer te horen, want ze zag dat haar vraag aan me raak was. De dagen erna dacht ik geregeld terug aan het sportveld. De waarde van het temporiseren die ik daar had leren kennen, het afwisselen van versnellen en vertragen. Hoe ik dat ook kan toepassen buiten het veld, in mijn dagelijkse leven. Voor mezelf en voor anderen. Niet enkel in hoge versnelling in contact met mijn hoofd: mijn gedachten. Juist ook met de rest van mijn lijf en het contact dat ik heb met de ander. Ik voelde dat mijn spieren minder gespannen werden. Mijn gezicht werd zachter. Ik was ontspannen. Ik voelde me beter in verbinding met anderen. En vrij. Ja, ik voelde me vrij. Het blijft voor mij een aandachtspunt. Daar ben ik me van bewust. Door er bewust van te zijn, neem ik nu vaker de tijd om er aandacht aan te geven. Zo ook de komende dagen. Even niets doen. Vertragen. En daarvan genieten. Ik ben benieuwd. Waaraan geef jij de komende dagen tijd en aandacht? Prettige feestdagen!...
Lees meer op Prettige (en vertragende) feestdagen!

Welk pad kies jij?

Deze foto maakte ik een paar maanden geleden in het Leenderbos. Ik had net met iemand een coachwandeling gemaakt. Na afloop ben ik een stukje teruggelopen naar het begin van het pad dat je hier ziet. Behalve dat het pad in een flauwe bocht iets omhoog loopt en je mede daardoor niet kunt zien waar dit pad naartoe leidt, viel me nog iets op. Het kleine witte bordje op de paal trok mijn aandacht. Eigen weg. Waarom? Omdat ik het zo mooi zou vinden als iedereen zou leven zoals je dat voor je ziet als je je eigen weg beschrijft. Dat het pad wat je gekozen hebt, ook echt jouw pad is. Je op de route bent, waar je graag wil zijn. Dat de wegen van anderen op de juiste plekken en momenten jouw pad kruisen. Of een tijd naast jouw weg, samenlopen. Dat je leeft en niet wordt geleefd. Dat, ook al kom je positieve en negatieve verrassingen tegen op jouw weg, je nog steeds merkt dat je route klopt en dat deze verrassingen er nu eenmaal bij horen. Je kunt ze hebben, want je bent op jouw eigen weg, waar jij in controle en balans bent. Ik gun iedereen zijn eigen weg. Toch zijn er zoveel personen die hun eigen weg uit het oog verloren zijn en/of op de weg van iemand anders zijn beland. Dat kan op allerlei vlakken spelen: vriendschap en relatie, studie, werk en loopbaan, zorg, verwachtingen en doelen, ontspanning, ontwikkeling, enzovoorts. Alle paden liggen voor je klaar. Het is de vraag welke jij kiest. Ik ben benieuwd. Heb jij je eigen weg gevonden en ben je daar gelukkig? Wat je antwoord ook is, ik help je graag verder in beweging. Zullen we samen een wandeling inplannen? Als je liever niet wandelt, spreken we iets af dat beter bij je past. Ga naar de contactpagina en vul je gegevens in voor jouw gratis eerste afspraak....
Lees meer op Welk pad kies jij?

Hoe kun je loslaten?

Wat maakt je ongelukkig en heb je daar invloed op? Opvallend genoeg zijn we vaak zelf de belangrijkste reden van ons gevoel van ongeluk en maken we onszelf dus slachtoffer van onze eigen keuzes. De keuze bijvoorbeeld om tegen ons ongeluk te vechten of erover te klagen met alle frustraties als gevolg. Zou je het kunnen loslaten en accepteren? Een helpende gedachte kan zijn te beseffen dat er eigenlijk helemaal niet zoveel los te laten is door je. Je hebt in feite zelf niets vast wat je ongelukkig maakt. Die gedachte heb je zelf gecreëerd en is je overtuiging geworden. Maar is je aanname 100% waar? Het lijkt bijna tegenstrijdig te zijn, loslaten wat je niet eens vast hebt. Probeer het eens....
Lees meer op Hoe kun je loslaten?

“Mijn probleem veranderde in een oplossing!”

“Mijn probleem veranderde in een oplossing. Dank je wel!” Dit bericht kreeg ik van Mark, een van mijn klanten die ik coach. Nieuwsgierig las ik verder. De energie van zijn bericht spatte van mijn beeldscherm de kamer in. Prachtig! En wat een contrast met vorige week. We videobelden voor onze online coachafspraak. Mark vertelde me over zijn probleem. Het was duidelijk aan hem te horen en zien dat hij zijn probleem als enorm vervelend ervoer. Als iets pijn doet, is de wens al snel om in beweging te komen. Je wil namelijk verandering. Denk maar eens aan een hamer waarmee je per ongeluk op je duim slaat. Auw! Je eerste reactie is beslist niet om rustig te blijven. Je komt in actie, roept het uit, schudt je duim op en neer, doet hem in je mond en – verrassend creatief als je bent in dergelijke situaties – heb je in minstens drie vreemde talen je pijnbeleving in niet mis te verstane woorden uitgedrukt. In tegenstelling tot fysieke pijn hebben we bij mentale pijn, zoals ongelukkig zijn, het verwerken van teleurstelling en verlies, eenzaamheid of het niet bereiken van je doelen soms de neiging om niet de actie, de beweging, aan te gaan, maar passief ons neer te leggen bij de situatie. Met alle gevolgen en waarschijnlijk herhaling van de pijn en je probleem van dien. Juist in deze tijd, waarin je minder in contact bent met anderen en meer op jezelf bent aangewezen, kunnen bepaalde problemen groter worden, of als een grotere ballast worden ervaren door je. Dat resulteert in een bepaalde pijn. Deze pijn vraagt om een reactie van je. Beweging. Je wil verandering. Maar hoe? In het coachgesprek met Mark, hielp één confronterende vraag van me, bij hem tot een bevrijdend inzicht en de door Mark zo gewenste beweging en verandering. Hij is erin geslaagd zijn probleem op een andere manier te benaderen. Zijn oplossing lag daarna voor het oprapen. Vandaar dat Mark nu concludeert: “Mijn probleem veranderde in een oplossing.” Benieuwd hoe ik ook jou kan helpen? Ik sta voor je klaar en help je graag in beweging. Dat kan zowel zakelijk als privé. Maak nu gebruik van een gratis telefonisch of online kennismakingsgesprek. Neem contact met me op door een bericht te sturen naar info@themovementcompany.nl of bel 06 488 10 508....
Lees meer op “Mijn probleem veranderde in een oplossing!”

Pim Verouden

“Tijdens het intakegesprek met Ruben kwamen we al snel bij mijn probleem: ‘angst’. Deze angst zorgde ervoor dat ik mezelf vaak in de weg zat. Tijdens de coachsessies hierna heeft hij me beter inzicht gegeven in hoe ik naar mijzelf keek. Hij liet me hier zelf over nadenken en stelde daar de juiste vragen bij. Ruben heeft me bepaalde handvatten toegereikt waar ik mijn hele leven nog profijt van zal hebben. Het verloop van de sessies vond ik erg fijn. Dit komt door de fijne, open sfeer en door de bijzondere aanpak die hij daarbij gebruikte. Ruben, nogmaals super bedankt voor al je hulp. Ik had het niet zonder je gekund.” [Pim Verouden]...
Lees meer op Pim Verouden

Geertje van Dooren - creatieve verwerking na een coachgesprek

"Herken je dat? Dat je soms een engeltje en een duiveltje op je schouder hebt en het niet meevalt om de juiste keuzes te maken voor jezelf? Ik heb dat ook weleens en een goed coachingsgesprek eerder deze week met Ruben Keulers van The Movement Company kwam deze tekening in me op. Tekenen om je gevoel in beeld te brengen werkt voor mij helend en verhelderend. Veel tekeningen zal ik er daarom niet van delen maar deze is denk ik herkenbaar voor veel mensen. De heks staat voor het duiveltje en het feetje voor de engel. Naar wie luister jij het meest? Zoek jij ook naar balans? Niets menselijks is ons vreemd. Heel fijn om het vast te leggen in een bullet journal en nog eens terug te kijken en vaak zie je dan persoonlijke groei!" [Geertje van Dooren]...
Lees meer op Geertje van Dooren - creatieve verwerking na een coachgesprek

Ik ga dus echt niet thuiszitten!

Het is weer maandag. De eerste werkdag van de week. De vierde week dat we thuisblijven. Hoe bevalt dat thuiswerken jou? Voor het coronavirus om zich heen greep en ook Nederland bereikte, werkte ik deels al vanuit huis. Als ik het de afgelopen jaren met anderen over thuiswerken had, merkte ik dat de mogelijkheid om thuis te werken niet iedereen gegeven was en door sommigen zelfs als een luxe werd bezien. Om verschillende redenen en oorzaken. Zo was het type werk bijvoorbeeld niet geschikt om thuis te kunnen doen of ‘de baas’ gaf geen toestemming om thuis te werken. Wat dat laatste betreft, is dit een gebrek aan vertrouwen van de werkgever in de werknemer? Hoe dan ook, de afgelopen weken hebben we massaal ontdekt dat thuiswerken in veel gevallen wél mogelijk is. Sommigen ervaren zelfs een meerwaarde en willen na deze crisis er meer een gewoonte van maken thuis te werken. Anderen kunnen juist niet wachten op het moment dat ze eindelijk weer naar hun werk mogen en alles weer is zoals het was. De terugkeer van de ochtendspits en gebruikelijke files neemt deze groep op de koop toe. Alles beter dan verplicht thuiszitten.   Thuiszitten. Exact dat woord breng ik graag extra onder je aandacht. Want of jij nu die liefhebber, hater of de wat meer gematigde ervaringsdeskundige van het thuiswerken bent, je hebt nu eenmaal te maken met thuiszitten.   Nu je thuis al op je werkplek bent gearriveerd, ben je aanmerkelijk minder tijd en moeite kwijt aan je woon-werkverkeer. Een minimum aan beweging voldoet om je werkplek te bereiken. Misschien ging je voorheen te voet of met de fiets naar je werk. Die beweging mis je nu. De gemiddelde medewerker gaat met de auto naar het werk. Geldt dit voor jou, dan mis je nu bepaalde beweegmomenten, die onderdeel waren van je oude ritme. Daar kan het lopen naar het koffiezetapparaat in je eigen keuken echt niet tegenop. Kortom, dat thuiszitten zou ook wel eens voor jou letterlijk kunnen betekenen dat je, meer dan voorheen, thuis op je stoel zit en meetbaar minder in beweging bent. Met alle gevolgen van dien.   Ons lijf is niet geschikt om langdurig en veel te zitten. Bewegen is noodzakelijk en gezond. Niet alleen voor onze spieren, botten, bloedsomloop en uithoudingsvermogen. Ook voor het ontwikkelen en verzorgen van onze vaardigheden en capaciteiten die we in ons werk zo hard nodig hebben. Een voorbeeld. Onderzoek toont aan dat fysieke beweging een sterke invloed heeft op bepaalde gebieden in onze hersenen en daarmee een stimulans is om problemen en vraagstukken creatief op te lossen. Daarnaast zijn er nog tal van positieve gevolgen van bewegen op te noemen, die direct invloed hebben op de kwaliteit van je werk. Behalve dat de kwaliteit van je werk positief beïnvloed wordt door bewust meer te bewegen gedurende je dag, zal ook je gezondheid verbeteren.   Naar aanleiding van een artikel in het NRC over de toename van het door Strava geregistreerde aantal kilometers door hardlopers en fietsers gedurende deze coronaweken, stelde ik dit weekend via Facebook en Instagram de volgende vraag. Lukt het jou, dagelijks, voldoende in beweging te zijn? Op beide accounts reageerde ongeveer driekwart van de respondenten positief. Maar wanneer beweeg je nu eigenlijk voldoende? Dat vertellen de beweegrichtlijnen je.   De beweegrichtlijnen zijn gebaseerd op een uitgebreide analyse van onderzoek naar de gezondheidseffecten van bewegen. Deze analyse benadrukt het belang van bewegen en toont bovendien de negatieve effecten aan van langdurig en veel zitten. Op basis van de resultaten, zijn de volgende beweegrichtlijnen opgesteld voor volwassenen. Bewegen is goed, meer bewegen is beter. Doe minstens 150 minuten per week aan matig intensieve inspanning, verspreid over diverse dagen. Langer, vaker en/of intensiever bewegen geeft extra gezondheidsvoordeel. Doe minstens tweemaal per week spier- en botversterkende activiteiten, voor ouderen gecombineerd met balansoefeningen. En: voorkom veel stilzitten.   (Bron en afbeelding: Kenniscentrum Sport)   De beweegrichtlijnen geven een minimum aan. Meer beweging is beter. Dit kan vaker, langer of intensiever zijn. Een advies aan iedereen is om minder te zitten. Het is niet voor niets dat wordt beweerd: zitten is het nieuwe roken. Ben jij je bewust van je zitgedrag en zou je het stilzitten kunnen verminderen of, nog beter, kunnen minimaliseren?   Het is maandag. De eerste werkdag van de week ‘zit’ er op. Mocht je vandaag en de rest van de week door het thuiswerken vooral merken veel thuis te zitten, neem dan actie en kom in beweging. Op de Facebook en Instagram accounts van The Movement Company mag je verschillende suggesties verwachten die je helpen in beweging te komen. Volg ons om op de hoogte te blijven.   Ik wens je een beweegrijke en fijne thuiswerkweek!...
Lees meer op Ik ga dus echt niet thuiszitten!

Waar is de discussie gebleven?

December is een week oud. Pakjesavond is gevierd en de cadeautjes zijn uitgedeeld. De Sint en zijn pieten zijn huiswaarts gekeerd. Niet onbegrijpelijk. Na toch al een spannende en tumultueuze periode in ons land werden Sinterklaas en twee zwarte pieten op 5 december in Den Haag uitgescholden en belaagd door een groepje jongeren. Het was het zoveelste incident. Met het vertrek van Sinterklaas en zijn gevolg, komt de jaarlijkse pietendiscussie weer stilletjes tot een voorlopig staakt-het-vuren, doen we die behoedzaam in een fles, doen de kurk en het etiket erop en plaatsen hem op de bewaarplank om verder te laten rijpen. Wedden dat volgend jaar, bij het verschijnen van de eerste kruidnoten in de supermarkt, een activist het waagt de fles als eerste van de plank te pakken, er fanatiek overheen wrijft en de geest uit de fles bevrijd. Leve de discussie van blinde emotie en het gesprek zonder naar elkaar te willen luisteren. Behalve het ‘onschuldige kinderfeest’ is de bijbehorende nationale hysterie namelijk ook traditie geworden. En traditie, ook al lijkt de racistische tint ervan net zo donker als de huidskleur van Zwarte Piet, die willen we zonder enige beweging en met onze hakken stevig in het zand in stand houden, toch? Bij elke discussie verschijnen er opvallend genoeg nieuwe spelers op het veld zonder dat we vooraf de spelregels bepalen, niet eenzijdig, maar met elkaar. Sinterklaas en Zwarte Piet staan niet alleen op het maatschappelijk speelveld en hebben behoorlijk wat gezelschap. Duidelijk te herkennen zijn bijvoorbeeld de roetveegpieten, anti-pieten, blokeerfriezen, FC Den Bosch M-Side loves Zwarte Piet-pieten, Zwarte Piet is racisme-pieten, wachtgeldpieten, klimaatmarspieten, brexitpieten, genderneutrale pieten, stikstofpieten, PFAS-pieten, zetelroofpieten, trotsopdeboer-pieten, Boutamanpieten en IS moederpieten. Zij, en nog veel meer pieten, zijn een bonte greep uit het hedendaagse nationale pietenkeurkorps. Enfin, de oplettende lezer heeft in de gaten dat dit artikel niet specifiek over de goedheiligman gaat. Het lijkt erop dat ons gelijk en het afvuren van onze persoonlijke waarheidsmunitie een groter goed is geworden dan het voeren van een werkelijke discussie. Lees een willekeurig openbaar gesprek op social media en je waant je midden op een slagveld, waar de ene mening nog niet is gespuwd voordat deze plaats moet maken om in niet mis te verstane uitingen bevestigd of ontkracht te worden. De emotie van de mening is leidend. Zolang die maar neergekwakt is. De rest is bijzaak. De onderliggende argumenten, de oorsprong en de betekenis en gevolgen voor jou en mij zijn de dupe en worden steeds meer vergeten. Waar is onze wil en vaardigheid om te discussiëren gebleven? Om mijn aanname over de betekenis van het woord discussie te controleren, zoek ik de definitie ervan op in het woordenboek. Discussie: een uitwisseling van gedachten en meningen. Wat een betekenisvol woord is ‘uitwisselen’ in deze context. Uitwisselen omvat ‘wederzijds geven’ en ‘het ene in de plaats geven voor het andere’. Als we deze definitie als uitgangspunt nemen en als spelregel afspreken bij het voeren van een discussie, kan er nooit sprake zijn van het eenzijdig droppen van mijn gedachte of mening en het bij voorbaat afkeuren van die van jou. Er heeft dan geen uitwisseling plaatsgevonden. Ieder de beurt geven biedt een mate van structuur in het gesprek, maar is ook geen oplossing. Mijn vooraf al tot in detail geformuleerde en vaststaande waarheid uitzenden, zonder de moeite te nemen mijn antenne op jou te richten en jouw boodschap te ontvangen, is geen uitwisseling en voldoet dus niet aan de betekenis van een discussie. De essentie van een discussie is elkaar iets te geven. Ik neem niet alleen de ruimte om iets te uiten, maar combineer dat met een beweging waarmee ik duidelijk maak dat ik jouw overtuiging zal ontvangen. De uitkomst hoeft niet te zijn dat jij en ik na afloop hetzelfde denken of het eens zijn met elkaar. Het betekent wel dat we beiden onze gedachten en meningen mogen communiceren en bovendien ons inspannen om naar elkaar te luisteren en een poging doen elkaar beter te begrijpen. Discussie is in die zin enorm respectvol. Ik ben geen anti-discussie-piet. Ik ben een voorstander van het dynamische gesprek, graag zelfs scherp en uitdagend, maar altijd vanuit respect, openheid en de intentie te bewegen, te mogen ontdekken, niet star vast te houden en moeite te doen de ander te begrijpen. Wie bij voorbaat weigert te bewegen is geen gesprekspartner. En dus daag ik je graag uit om in beweging te komen en te discussiëren. Ga naar de bakker en discussieer over zijn brood. Discussieer met je krantenbezorger over de koppen van vandaag. Hoor je de hond van de buurvrouw blaffen, steek je hoofd over de schutting en discussieer – bij voorkeur overigens met de buurvrouw en niet haar hond. Discussieer met je zoon over het aantal uren dat hij aan het gamen is. Drink met een vriendin een glas wijn en start een discussie over haar vriend. Discussieer over het avondeten, het huishouden, je werk en inkomen, de politiek, of het nu wel of geen buitenspel was, het maakt niet uit. Geef het voorbeeld, leer elkaar begrijpen en voer de discussie!...
Lees meer op Waar is de discussie gebleven?

Gespannen kaken

Een tijd geleden was ik me er niet eens van bewust. Ik voelde het misschien fysiek wel. Soms tenminste. Maar écht in mijn diepste voelen en beseffen wat dat betekende? Nee, dat deed ik niet. Het was de spanning op mijn kaken en het bewustzijn dat ik deze bijna constant hard op elkaar duwde, die me leerde dat ik misschien wat te verbeten en gebeten door het leven ging. Ik legde mezelf elke dag een enorme berg ‘moeten’ op. Dag in, dag uit. Steeds opnieuw. Gedreven, daadkrachtig en vol doorzettingsvermogen, noemen we dat dan al gauw (ja, ik ook). Nuttige kwaliteiten en eigenschappen, dat is waar. Maar niet altijd voldoeninggevend. Want, wat zou die spanning op mijn kaken, die fysieke bewustwording, me kunnen leren over mezelf? Voor die vraag had ik iemand anders nodig. Een coach. Iemand die me de juiste vraag op het juiste moment stelde. Iemand die me met een schijnbaar eenvoudige vraag en stilte die lang genoeg duurde uiteindelijk in mijn diepste wist te raken, daardoor bewustwording mogelijk maakte en me vervolgens in beweging hielp. In beweging van het onbewuste naar het bewuste. In beweging van mijn hoofd naar mijn hart. Letterlijk en figuurlijk, fysiek en mentaal. Dank je wel! Het bovenstaande heeft mij opgeleverd dat ik mijn ‘moeten’ steeds meer kan vervangen in ‘mogen’. Ik moet steeds minder van mezelf en mag steeds meer. Wat een bevrijding! En daarbij mag ik mijn gedrevenheid, daadkracht en doorzettingsvermogen omarmen en inzetten. Heerlijk! En als het dan toch gebeurt dat ik mijn tanden en kiezen hard op elkaar voel drukken, de spanning op mijn kaken herken, dan weet en voel ik nu dat ik iets mag herkennen, erkennen en loslaten. Gun jij jezelf iemand die je de juiste vraag op het juiste moment kan stellen en de stilte lang genoeg laat duren? Iemand die je in beweging brengt van je hoofd naar je hart. Iemand die je helpt bewust te worden en je meer over jezelf leert. Mijn deur staat voor je open. Ik coach je graag. Je bent welkom voor een gratis kennismakingsgesprek. Neem je contact met me op?...
Lees meer op Gespannen kaken